Search

تعرفه گمرکی ابزاری دیگر برای فشار دولت به مردم

۴:۴۴ ق٫ظ

افق انزلی : تعرفه به معنای مالیات و عوارضی است که به کالا تعلق میگیرد و ابزاری است برای ایجاد مزیت و حمایت از محصولات داخلی در رقابت با محصولات مشابه خارجی.گمرک باید جریان ورود کالاها از کشوری به کشور دیگر را کنترل کند و مراقب حفظ رقابتی بودن بازارها در کشور باشد.ولی متاسفانه در کشور ما گمرک از وظایف اصلی خودش که کنترل مبادی ورود و خروج کالا در کشور و حفظ امنیت بازار میباشد غافل شده و فقط ابزاری برای درآمد دولت به بهانه های مختلف (حمایت از صنعت داخلی برای کالاهای مشابه!!! و تعرفه سنگین به بهانه کالاهای لوکس برای کالاهای غیر مشابه!!!!) شده است.همانطور که دوستان مستحضرند مبادی ورود و خروج کالا در کشور  همانطور که خود مسئولین هم اظهار داشته اند به درستی مدیریت نمیشوند و فقط کافیست سری به فروشگاههای لوازم خانگی بزنید همانجا از شما سوال میکنند وارداتی میخواهید یا بانه؟ که اختلاف قیمت آن هم بسیار زیاد است و همین امر سبب انگیزه بیشتر برای قاچاق کالا به کشور و متعاقب آن تمایل بیشتر مردم برای خرید کالای قاچاق میباشد که این هم حق مسلم مردم است زیرا وضع تعرفه های وحشتناک در کشور به طوری که طبق آمار سال ۲۰۱۱ بعد از کشور باهاما دارای بیشترین میانگین تعرفه در جهان بوده ایم.در سال ۱۹۹۵ بعد از ایجاد سازمان تجارت جهانی بسیاری از کشورها به سمت توسعه تجارت با سیاست کاهش پلکانی تعرفه ها و نزدیک شدن به بازارهای آزاد وارد معاملات جهانی میشدند ولی همزمان با کاهش پلکانی تعرفه ها در جهان ما همچنان با افزایش تعرفه ها روبرو هستیم بطوریکه تا سال ۲۰۱۱ مردم عزیز کشورمان با درآمدی بسیار پایین تر از کشورهای اتحادیه اروپا ۵.۵ برابر میانگین تعرفه در اروپا را در کشورمان شاهد بودند یا ۶.۷ برابر کشور ژاپن و حتی ۳.۱ برابر کشوری با اقتصاد نه چندان قوی در ۵ سال پیش همانند ترکیه.
به نظر میرسد اگرچه یکی از مزایای وضع تعرفه حمایت از تولید داخلی است ولی در ایران ابزاری میباشد برای تامین منابع مالی دولت به طوری که در سال ۹۳ معادل ۱۰ هزار میلیارد تومان درآمد گمرکی داشتیم که پیش بینی شده امسال به رقم ۱۳ هزار میلیارد تومان برسد و با توجه به بودجه وزارتخانه مهمی همچون ورزش و جوانان که بخش عمده ای از جمعیت کشور را در بر میگیرد و امسال حدود ۵۰۰ میلیارد تومان است به راحتی میتوان تخمین زد درآمدهای گمرکی کشور معادل بودجه ۲۶ وزارت خانه میباشد و این مسئله ای است که دولت مردمی به راحتی از آن نمیگذرد.
بعد از روی کار آمدن دولت یازدهم و درآمدهای سرشار ناشی از هدفمند سازی یارانه ها و حذف و انصراف بسیاری از مردم و اجرای فاز دوم هدفمندی و افزایش بر خلاف روال ۲ درصدی مالیات بر ارزش افزوده و وضع قوانین جدید مالیاتی که هنوز تبعات آن برای مردم آشکار نشده ، همچنین افزایش ناگهانی عوارض آزادراهها که در گذشته به آن موارد پرداختیم دولت بی سر و صدا نسبت به بالا بردن تعرفه لوازم خانگی اقدام نمود بطوریکه در سال ۹۳ تعرفه لوازم خانگی از ۳۵ الی ۷۰ درصد به ۷۰ الی ۱۱۰ درصد افزایش پیدا کرد.
الان زمان مزیتهای نسبی میباشد و نفع هر کشوری این است که به تخصصی شدن تولید و ارائه کالا و خدمات بپردازد که در آن بهترین است و مزیت نسبی هم در کشور ما محصولات پتروشیمی ،فرآورده های نفتی ،مواداولیه ،محصولات کشاورزی و صنایع وابسته به آن ،انواع سنگ ،شمش آهن ،صنایع مس و روی ،خرما ، خاویار ،گاز و ذغال سنگ ،کولرآبی ،بعضی مواد شیمیایی و ……… میباشد.کشور ما هیچ وقت نمیتواند در صنایعی همچون خودرو یا لوازم خانگی به مزیت نسبی برسد همانطور که مصاحبه با دبیر انجمن خودروسازان را شاهد بودیم در اخبار صدا و سیما به صراحت و با عصبانیت اعلام نمود شما از من توقع دارید خودروی داخلی سوار شوم؟ یا کدام مدیر و مسئول دولتی حاضر میشود در منزل شخصی اش از کولر اسپیلت ایرانی یا تلویزیون ایرانی استفاده نماید؟و اگر هم باشند بسیار کم هستند چنین مدیرانی.اگرچه وضع تعرفه ها به بهانه حمایت از صنعت داخلی است ولی دولت محترم با این کار فقر را در میان مردم خود گسترش میدهد چرا که با تولید کالاهای با کیفیت بسیار پایین آن کالا را با قیمتی بسیار بالاتر از قیمت بین المللی به مردم خود میفروشد در حالی که مردم اگر حق انتخاب داشتند میتوانستند با قیمت بسیار پایین تر کالایی به مراتب بهتر بخرند.و همچنین از طرفی این تعرفه های سنگین خیانت به صنایع کشور میباشد بطوریکه هیچ انگیزه ای برای ارتقای کیفیت و خدمات و حس رقابت پذیری ندارند و نمونه بارز آن صنایع خودروسازی میباشد در حالی که هرسال شاهد تغییرات اساسی در خودروهای خارجی هستیم و با شروع سال نو  میلادی چیزی جز نام خودرو از مدل قدیم آن باقی نمیماند ما همچنان بعد از ۳۰ سال تولید پراید و پژو و سمند فقط گاهی شاهد تغییر در چراغ خودرو هستیم!!!!آن هم به عنوان یک آپشن و با افزایش قیمت!!!در حالی که با کاهش پلکانی تعرفه ها میتوانستیم به سمت مزیتهای نسبی حرکت کنیم ،صنایع داخلی فرصت داشتند طی یک زمان بندی مشخص به رقابت با کالای مشابه بپردازند و در جهت ارتقای کیفیت و خدمات و تنوع حرکت نمایند و صنایعی که هیچ کدام از این ویژگیها را نداشتند و به زور دولت به مردم فروخته میشد باید به فکر تولید محصول دیگری می افتادند که این خود بالاترین خدمت به مردم بود.
نگاهی به وضعیت تعرفه ها در سایر کشورها داشتم و اول نگاهی به دو کشور همسایه که به مراتب اقتصادی ضعیفتر از کشور ما دارند و نفت هم ندارند مانند افغانستان و ارمنستان.در کشور افغانستان تعرفه ها بین ۰ تا ۲۵ درصد و در ارمنستان بین ۰ تا ۱۰ درصد میباشدبطوریکه دولت ارمنستان با اعلام ۱۹۸ ردیف کالا از ۱۰۶ ردیف تعرفه ۰ درصد و مابقی تعرفه ۱۰ درصد اخذ مینماید.در کشور ما به هیچ عنوان تعرفه صفر نداریم و دولت محترم براحتی از حق خود نمیگذرد و حتی برای دارو هم تا ۱۰ درصد تعرفه دریافت مینماید و بسیاری از کالاها که با مراجعه به سایت گمرک میتوانید مشاهده نمایید تعرفه ۱۰۰ درصد دارند که اصلا معنای آن برای اقتصاددانان داخلی و خارجی مفهوم نیست.از طرفی با نگاهی اجمالی به وضعیت تعرفه ها مشاهده میشود کالاهای ضروری و غیرلوکس!!!!!همچون حلوا ماهیان ۲۵ درصد تعرفه و ماهی زینتی ۲۵ درصد ،بطری رنگی ۲۰ درصد ،تره فرنگی ۲۰ درصد ،ماشین خودکار فروش نوشابه ۱۵ درصد و میلگرد که تمام کارخانجات کشور با بحران فروش مواجه هستند و نیازی به واردات نداریم ۱۰ درصد تعرفه دارد!!!!! از طرفی کالاهای ضروری و صنعتی و ماشین آلات با تعرفه های بالای ۴۰ درصد و همچنین کالاهایی با تعرفه های ۱۰۰ درصد همچون پوشاک و محصولات ساختمانی. احتمالا ضرورت پوشاک بسیار کمتر از حلوا ماهیان و ماهی زینتی و حیوانات خانگی میباشد.
باز با نگاهی به یک گزارش دیده بودم درآمدهای گمرکی ناشی از عوارض واردات اتحادیه اروپا ۱۷ میلیون یورو معادل ۷۰ میلیارد تومان بود و بیشترین درآمد آنها از محل صادرات میباشد.نگاهی به عوارض گمرکی در آلمان نشان میدهد ۴۵ درصد درآمدهای گمرکی آلمان از محل واردات انرژی و ۱۴ درصد توتون و دخانیات میباشد.در حالی که در کشور ما باید بجای تقسیم بندی به کالاهای لوکس و غیرلوکس که سلیقه ای میباشد به عنوان مثال لوازم خانگی خارجی که الان جزء ملزومات زندگی محسوب میشود به عنوان کالای لوکس  تعرفه تعلق میگیرد ما باید به کالاهای مضر و غیر مضر تقسیم بندی نماییم و از کالاهای مضری مانند سیگار که تعرفه آن ۷۵ درصد است و درخواست افزایش تعرفه سیگار بنا به دلایلی سالیان متمادی است با مقاومت دولت مواجه شده است تعرفه بیشتر اخذ نماییم.با واردات حدود ۴۰ میلیارد نخ سیگار در کشور به طور سالیانه و افزایش فقط ۲۰ درصدی تعرفه آن که مبلغ بسیار جزیی میباشد و اختصاص این افزایش تعرفه به وزارت ورزش و جوانان میتوان تحولی بسیار عظیم در این وزارتخانه ایجاد کرد بطوریکه افزایش ۲۰۰ درصدی بودجه وزارتخانه را شاهد باشیم همان کاری که دولت در عرصه سلامت انجام داد و با افزایش دو درصدی مالیات بر ارزش افزوده و اختصاص یک درصد آن به وزارت بهداشت تحولی عظیم در حوزه سلامت ایجاد نمود و مردم هم بی خبر به تمجید از وزیر بهداشت میپردازند در صورتیکه این پول ماست که بابت یک قدم حرکت یک درصد به وزارت بهداشت واریز میشود و این بودجه در اختیار هر وزیری قرار میگرفت میتوانست تحول ایجاد نماید.
همانطور که تاجران عزیز ما به دلیل این که جزء معدود کشورهایی هستیم که عضو سازمان تجارت جهانی نشدیم یعنی ما را نپذیرفتند به همین دلیل اتحادیه اروپا تعرفه ترجیحی ۵.۱ درصدی بر روی کالاهای ایرانی قرار داد و همین تعرفه ۵ درصدی را تجار ما بر نتابیدند و اظهار داشتند رقابتشان برای صادرات با  تجار سایر کشورها بسیار دشوار خواهد شد ما هم توقعمان از دولت محترم این است که قدمی در جهت حذف این تعرفه های کیلویی ۱۰۰ درصد و ۱۱۰ درصد و …..با الگوپذیری از کشور همسایه و دوست و فاقد هرگونه منابع نفتی و زیر زمینی و کشاورزی و…مانند افغانستان در حهت  احترام به خواسته ها و نیازهای مردم بردارد و کمی از حق!!! خود بگذرد.

نویسنده: علی طاهباز



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *