Search

لازمه شناخت ارزشهای جامعه برای تولید محتوا در تلویزیون

در زمان حال یکی از تصمیماتی که برای شروع زندگی دارم، عدم خرید تلویزیون برای خانه ام است. چند سالی هست به این نتیجه رسیده ام که تلویزیون چیزی جز هدر دادن وقت گرانبها نیست.

۵:۴۳ ب٫ظ

افق انزلی/عماد آشناگر: در زمان حال یکی از تصمیماتی که برای شروع زندگی دارم، عدم خرید تلویزیون برای خانه ام است. چند سالی هست به این نتیجه رسیده ام که تلویزیون چیزی جز هدر دادن وقت گرانبها نیست. می شود خواند، نوشت، کار کرد و …
اما همین من، چند سال گذشته، وقتی که جومونگ برای اولین بار پخش می شد عاشقش شدم، بعید بود یک قسمتش را از دست بدهم، حتی جومونگ ۲ را هم پیشاپیش تهیه کردم و دیدم. روزی شش الی هفت ساعت وقت می گذاشتم و می دیدم.

اما، مسئله ای که می خواهم مطرح کنم این است:
مثل روز روشن است که اکثر مردم ایران وقت زیادی را برای تلویزیون می گذارند و خیلی هم تحت تاثیر فیلم ها و سریال ها می باشند؛ از کودک ۶ ساله بگیرید تا پیرمرد ۶۰ ساله. وقتی برره پخش شد، تیکه کلام هایش در مدارس رایج شد، وقتی پخش سریال یانگوم آغاز شد، خیابان ها خلوت می شد، وقتی جنگجویان کوهستان می داد، همه حس رزمی کار بودن بهشان دست می داد، وقتی جومونگ پخش میشد، حس غرور و افتخار و شجاعت می کردند، و در یک کلام لذت می بردند و وقت می گذاشتند.

مردم ایران به دلایلی، در مقابل تولیدات مولتی_مدیا (سینما، تلویزیون و فضای مجازی) بسیار اثرپذیر هستند. از نظر نوع آرایش، نوع پوشش، نوع رفتار و دنبال کردن مد ها، اکثرا تحت تاثیر شدید هستند. بیشترِ این نوع تغییرات در مردم ما، توسط ماهواره انجام می شود، چون آنها روی این موضوعات کار می کنند اما ما نه.
همین جومونگ را اگر با دقت ببینید، احترام به پدر و مادر، گذشت، بزرگواری، شجاعت، ایستادگی، تلاش، خدمت به خانواده و … از جمله ارزش ها و هنجار های مثبت اجتماعی هستند که توسط شخصیت های اصلی این فیلم نشان داده شد؛ کدام فیلم ایرانی را سراغ دارید که احترام به پدر و مادر و گذشت و شجاعت و … در آن دیده شده باشد و روی مردم اثر گذاشته باشد؟!
چطور کُره می تواند یک فیلم تاریخیِ دروغین بسازد، و در آن، این مضامین اخلاقی را بکار ببرد و اثرگذار هم باشد؟ ولی ما نه؟ (البته نقد ها به جومونگ وارد هست و جای بحث بسیار دارد و من هم در این نوشتار در جایگاه تایید آن نیستم.) فیلم، تاریخی است، اما مضامین مثبت اخلاقی و رفتاری توش کم نیست.
مانند سریال Game of Trones که به ظاهر تم تاریخی دارد، اما رگه های آتئیستی و اومانیستی و فحشا و زنا و خشونت و … در آن به کرّات دیده می شود.

یک نگاه به سینما و تلویزیون ما بیاندازید؛ طلاق و نزاع های خانوادگی، درگیری ها، فاصله_طبقاتی، دزدی، اشرافی گری، کمدی های لوده و بی اساس و … به وفور دیده می شود و گویی تم بنیادی همه آثار است.
بعد اعتراض میکنیم و می گوییم ای وای چرا طلاق اینقدر در جامعه زیاد است؟ خب ببیند که چند فیلم ساخته شد که ازدواج ساده، تحمل شرایط سخت زندگی و ساده زیستی را نشان بدهد و به گونه ای حرفه ای ساخته شود که روی ذهنیت مخاطب اثر بگذارد؟

اینکه مردم ایران تا حد زیادی تحت تاثیر سینما و تلویزیون هستند، ثابت شده هست، فقط و فقط باید ارزش های رو به افول جامعه مان را بشناسیم، و برای حفظ و تقویتش فیلم و سریال بسازیم و این یعنی فرهنگ سازی…

عماد آشناگر




دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *