Search
کارشناس مسائل مذهبی؛

درسهای زندگانی امام حسن برای جامعه امروز

احمد جهانزاد با تاکید بر اینکه سرتاسر زندگانی امام دوم شیعیان برای ما درسهای بسیاری دارد، افزود: امروز در دفاع از ولایت باید از زندگانی امام حسن (ع) و اهل بیت (ع) و چرایی تنهایی آنها درس بگیریم.

۱۰:۰۴ ب٫ظ

یک کارشناس مسائل مذهبی در رابطه با زندگانی امام حسن (ع) به خبرنگار پایگاه خبری افق انزلی گفت: به گفته رهبر معظم انقلاب آن چیزی که در زمان امام حسن (ع) باعث تنهایی آن حضرت شد نبود تحلیل سیاسی در میان مردم بود.

احمد جهانزاد با تاکید بر اینکه سرتاسر زندگانی امام دوم شیعیان برای ما درسهای بسیاری دارد، افزود: امروز در دفاع از ولایت باید از زندگانی امام حسن (ع) و اهل بیت (ع) و چرایی تنهایی آنها درس بگیریم.

وی خاطرنشان کرد:  از امام مجتبی (ع) در مورد حلم و بردباری سؤال شد که حلم و بردباری چیست، ایشان در جواب فرمودند «کظم الغیظ و ملک النفس» یعنی خشم خود را فرو ببری و بر نفس خودت مسلط باشی. این سخن کوتاه در زندگی امروزی نیز کاملاً نمود دارد و قابل استفاده است. صحنه‌هایی که در زندگی مشاهده می‌شود و مسائل و مشکلات فراوانی که در اجتماع وجود دارد باعث می‌شود که انسان از حقیقت فاصله بگیرد و عصبانی و خشمگین شود. تمرین بردباری و تقویت روحیه بردباری به فروخوردن خشم و تسلط بر نفس است که در کلام امام(ع) روشن است.

این کارشناس مسائل مذهبی گفت: حضرت امام حسن مجتبى(ع) زمینه جنگ رویاروى علیه حاکمیت نامشروع و استبدادى معاویه، برایش میسر نبود اما در چارچوب یک فعالیت سیاسى و در راستاى اهداف بلندمدت حکومت اسلامى اساس یک مبارزه پنهانى را پىریزى کرد و شیعه را به‌صورت یک جمع متشکل و هدفدار براى یک مبارزه مکتبى دوامدار حفظ کرد و به نسل‌هاى بعدى سپرد.

جهانزاد تصریح کرد: فشارهاى روانى و اقتصادى از سوى امام(ع) از سوى عده‌اى که به صلح اعتراض مى‌کردند شدیدتر مى‌شد. حتى برخى یاران امام(ع) ایشان را «مُذِل المومنین» خطاب کردند، ولى امام(ع) به‌جاى تندخویى با مهربانى علل صلح را توضیح دادند. سیاست تهدید و گرسنگى معاویه بر مردم عراق همه‌گونه فشار و تهدید و قطع حقوق و مزایا را به‌دنبال داشت. هم‌چنین معاویه فشار بسیار زیادى بر شیعیان در کوفه و بصره اعمال مى‌کرد به‌طورى که دوست با دوست وقتى مى‌خواست چیزى بگوید اول قسم مى‌گرفت که جایى نگوید، سپس حرف مى‌زد.

وی تاکید کرد: از این مسئله معلوم است که چرا امام (ع) جنگ نکرد. جواب شمشیر، شمشیر است و جواب تدبیر، تدبیراست. یزید با قلدری و شمشیر پیش امام حسین(ع) آمد. امام حسین(ع) هم با شمشیر پیش یزید آمد. معاویه هم با تدبیر بود. امام حسن هم باید با تدبیر، تدبیر او را خنثی کند.

 

 




دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *