Search
حاشیه نگاری بر یک پویش اجتماعی؛

˝نه˝ به تجسس معلمان در زندگی دانش آموزان / کودکانمان را سرخورده نکنید

کاربران شبکه های اجتماعی پویش های متعددی را برای اینکه معلمها در روز اول مهر شغل پدر دانش آموزان را نپرسند به راه انداخته اند.

۴:۴۸ ب٫ظ

به گزارش پایگاه خبری افق انزلی دانش آموزان سالهای نه چندان دور که امروز پدر و مادرهای دانش آموزان کلاس اولی هستند به خوبی پرسشهای نادرست برخی معلمان را در خصوص وضعیت زندگی  و شغل والدین خود به یاد دارند.

این پرسشها گاهی  منجر به سرخوردگی دانش آموز و یا تحقیر و تمسخر او از سوی همکلاسی هایش می شد تا بخاطر چیزهایی که خودش در آن نقشی نداشته است فشار روانی شدیدی را تحمل نماید.

این اطلاعات شفاهی اگرچه برای اینکه یک معلم بداند باید در آینده چطور با یک دانش آموز با توجه به وضعیت خانوادگی اش رفتار نماید و یا بیشتر آن را مورد توجه خودش قرار دهد نیاز است. اما نباید در جمع و در حضور سایر دانش آموزان پرسیده شود و  می بایست تدابیر دیگری را برای پرسیدن این پرسشها به صورت کاملا خصوصی و محرمانه بیاندیشند.

به تازگی پویشی در فضای مجازی از سوی کاربران ایرانی آغاز شده است و کابران در شبکه های اجتماعی بر اینکه “معلمها نباید شغل پدر و مادر دانش آموزان را بپرسند” تاکید می کنند.

هدف کاربران در شبکه های اجتماعی که به نظر می رسد بسیاری از آنها طعم تلخ این پرسش را در دوران دانش آموزی خود چشیده اند این است که بگویند بر اساس مبانی اسلامی و فرهنگ ایرانی نباید بین فرزند کارگر و فرزند مدیران مسئولان فرق گذاشت چرا که قطعا این نوع پرسش ها در نوع نگرش و تربیت دانش آموزان و آینده آنها تاثیر مستقیمی خواهد گذاشت و به آنها یاد خواهد داد برای اینکه در جامعه تحولیمان بگیرند یا باید آقا زاده باشیم یا پولدار و یا به یک شخصیت تاثیرگذار و مهم متصل باشیم.

اضطراب، پرخاشگری، ناکامی و افسردگی، مشارکت نکردن در فعالیت های گروهی، آسیب رساندن به اموال مدرسه، غیبت های مکرر و بی علاقه شدن به درس از عوارض تبعیض قائل شدن بین دانش آموزان است. این مشکلات در مقطع ابتدایی بیشتر دیده می شود چون در این سنین، دانش آموزان معلم خود را منبع همانند سازی می پندارند.

بهترین معلم کسی است که، هر شاگردی خیال کند معلم او را از همه بیشتر دوست داشته و مورد توجه اش است. معلمان همان طور که مکلف هستند که از نظر آموزشی همه دانش آموزان را زیر پوشش آموزشی خود در آورند، از نظر عاطفی و تربیتی نیز باید محبت های خود را بین همه دانش آموزان تقسیم کنند. از این گذشته اگر دانش آموزی از نظر استعداد و هوش متوسط یا ضعیف باشد و یا از نظر خانوادگی از اقشار ضعیف جامعه باشد نباید از مهر و محبت معلم محروم گردد. زیرا عقب ماندگی فکری و هوشی و یا ضعف اقتصادی خانواده و شغل پدر و مادر امری نیست که در اختیار دانش آموز باشد.

در خاتمه باید گفت که معلمان و مربیان باید بکوشند تا شادی و نشاط  و مهر و محبت خود را در میان همه دانش آموزان به طور مساوی تقسیم نمایند. حتی اگر برخی از دانش آموزان ضعیف و دیر آموز باشند.

 




پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *